Alith Anar – historia i legenda Króla Cienia

Alith Anar – historia i legenda Króla Cienia

Alith Anar to w świecie Warhammera Król Cienia, książę i władca Nagarythe oraz ostatni dziedzic szlachetnego rodu Anar, którego zagładę sprowadził Wiedźmi Król. Jako przywódca Wojowników Cienia poświęcił się zemście na Malekithcie i Mrocznych Elfach, a nieznany kres jego losów sprawił, że historia wojownika przeniknęła się z legendą o nieśmiertelnym mścicielu.

Władca Nagarythe, którego los pozostaje zagadką

Alith Anar zajmuje szczególne miejsce w dziejach Nagarythe: przedstawiany jest jako jego władca, choć opowieści wspominają również następców kierujących później wędrownym ludem tego królestwa. Tradycja wiąże objęcie przez niego władzy z ucieczką Malekitha na zachód. Żaden z kolejnych przywódców nie przyjął jednak tytułu Króla Cienia, uznawanego za należący wyłącznie do Alitha.

Przywódcy Wojowników Cienia określają się mianem Aesanarów, czyli synów Anara. Nie spotkał się z nimi nawet Król Feniks. Kontynuują walkę z Wiedźmim Królem i jego stronnikami, dochowując przysiąg złożonych przez przodków przed tysiącami lat.

Nieznany los Alitha nie oznacza dla Wojowników Cienia końca jego wojny. Przy ogniskach opowiadają o nim jak o żyjącym elfie, który przemierza świat jako duch zemsty i nie zazna spoczynku, dopóki Malekith pozostaje przy życiu. To przekonanie podtrzymują zarówno synowie, jak i córki Nagarythe.

Jedna z opowieści mówi o szarej postaci widywanej przy grobowcu Eothlira w najciemniejszą noc pory Mrozu. Klęczący w milczeniu wojownik ma rozważać krwawe czyny nadchodzącego roku. Inne Wysokie Elfy wyśmiewają podobne historie i nie chcą słuchać argumentów ich obrońców. Legenda przypisuje jednak nawet Malekithowi lęk przed zemstą Alitha, jeśli w duszy Wiedźmiego Króla pozostało jeszcze miejsce na strach.

Dlaczego ród Anar wystąpił przeciw Malekithowi?

Rodzina Alitha stanęła po stronie prawowitego Króla Feniksa, sprzeciwiając się buntowi Malekitha i zepsuciu szerzącemu się w Nagarythe. Źródła tego konfliktu sięgały wcześniejszych przemian na królewskim dworze. Po ślubie Aenariona z Morathi dwór w Nagarythe zaczął ulegać złowrogim wpływom, a za panowania Bel Shanaara swoją pozycję umocnił tam Kult Zbytku.

Przyłączenie się Nagarythe do Malekitha przyniosło szczególne korzyści tamtejszej zdeprawowanej szlachcie. Jej poparcie miało zarazem ogromne znaczenie wojskowe: wśród stronników przyszłego Wiedźmiego Króla znajdowali się potężni czarodzieje i doświadczeni wojownicy, którzy wcześniej walczyli z demonami Chaosu.

Nie wszyscy mieszkańcy królestwa zaakceptowali tę drogę. Część Wysokich Elfów odrzucała zarówno postępowanie Morathi, jak i zdradę jej syna. Przeciwnicy buntu jako pierwsi doświadczyli odwetu Malekitha, tracąc domy i życie. Ród Anar, należący do najznakomitszych rodzin Ulthuanu, od początku podjął walkę w obronie Króla Feniksa, skupiając wokół siebie licznych wojowników Nagarythe.

Mroczne Mokradła i śmierć Eothlira

Bitwa na Mrocznych Mokradłach była pierwszym starciem armii królestwa z siłami Mrocznych Elfów na początku rebelii. Wojska wierne Bel Shanaarowi miały wyraźną przewagę liczebną. Dowodzący nimi Eothlir, ojciec Alitha, przez wiele godzin wykorzystywał łuczników i włóczników, by zwodzić przeciwnika i zadawać mu straty. Zanim doszło do bezpośredniej walki, strzały zabiły setki buntowników.

Mroczne Elfy zdołały w końcu przełamać szeregi Eothlira, lecz liczebność lojalistów nadal dawała im nadzieję na zwycięstwo. Sytuację odmienił Czarny Smok, którego dosiadał wrogi generał. Bestia zmiażdżyła sztandar Anarów i cisnęła Eothlirem w powietrze, wywołując panikę wśród jego żołnierzy. Ciężko ranny dowódca zdołał jeszcze nakazać synowi ucieczkę.

Ocalała zaledwie garstka Wysokich Elfów. Przez kolejne tygodnie uciekinierzy kryli się na bagnach i moczarach, aż ścigające ich oddziały zrezygnowały z poszukiwań. Po opuszczeniu kryjówek odnaleźli zniszczone domostwa oraz ulice pełne ciał starszych mieszkańców, kobiet i dzieci.

Wśród ruin Alith poznał również los swojego dziadka. Eolaran został uwięziony w lochach twierdzy Anlec, a wnuk nigdy więcej go nie zobaczył. Zagłada rodziny i rodzinnych stron stała się bezpośrednią przyczyną przysięgi zemsty złożonej przez Alitha oraz pozostałych wojowników Nagarythe.

Przysięga pod Smoczą Przełęczą

Po ucieczce Malekitha i Morathi na zachód od Ulthuanu ocalała szlachta Nagarythe zwróciła się do Alitha, by objął nad nią przywództwo. Wierność zaprzysiężono mu w spalonych lasach u podnóża Smoczej Przełęczy. Był to lud pozbawiony dawnej ojczyzny przez katastrofę Rozłamu i obciążony hańbą buntu, któremu przecież część mieszkańców się sprzeciwiła.

Elfy z innych królestw traktowały ocalałych jak zdrajców i wygnańców, niewiele lepszych od Mrocznych Elfów. Zarzucały im nawet brak odwagi do walki z buntownikami. Odpowiedzią wielkich rodów Nagarythe była wspólna przysięga krwi: nie zakończą wojny przed zgładzeniem Malekitha oraz wszystkich jego sprzymierzeńców. W ten sposób ukształtowali się Wojownicy Cienia, a ich przywódca stał się Królem Cienia.

Wojna zasadzek, sabotażu i bezwzględnego odwetu

Alith i jego towarzysze zaczęli prowadzić wojnę podjazdową jeszcze po zagładzie swoich domów. Uderzali z ukrycia na oddziały Malekitha, zabijali posłańców, przerywali dostawy i utrudniali dotarcie posiłków. Ich działania łączyły osobistą zemstę z osłabianiem zdolności bojowych przeciwnika.

Wojownicy Nagarythe uczestniczyli również w najważniejszych bitwach przeciw Mrocznym Elfom. Szczególnie zapamiętano ich udział w drugiej bitwie na Równinie Ellyrion. Wojska Malekitha użyły tam potężnych machin zwanych Żniwiarzami, których ostrzał zadał Wysokim Elfom ogromne straty.

Kiedy armia Wiedźmiego Króla ruszyła naprzód, kolejne Żniwiarze zaczęły milknąć. Alith i jego wojownicy wyszli z ukrycia, zaatakowali obsługę machin i w krótkich starciach zniszczyli delikatne konstrukcje. Według przekazu po bitwie Caledor Zdobywca osobiście podziękował Alithowi za tę interwencję.

Oczyszczenie Ulthuanu

Gdy Król Feniks zarządził Oczyszczenie, na Ulthuanie nadal pozostawały ukrywające się Mroczne Elfy. Wojownicy Cienia tropili je i likwidowali ich obozy. Dla ludzi Alitha był to kolejny etap odwetu, a każde takie uderzenie rozszerzało sławę ich przywódcy także wśród przeciwników, którzy wcześniej nie znali jego imienia.

Alith nie okazywał pokonanym litości. Jeńców oraz schwytanych uciekinierów zabijano, a ich ciała miały ostrzegać innych i rozpowszechniać grozę związaną z Królem Cienia. Wśród stosowanych przez niego kar było przybijanie wrogów do drzew.

Najbardziej ponurym przykładem tego postępowania stał się los siedmiuset Mrocznych Elfów pojmanych po bitwie na przełęczy Gryfa. Alith kazał przybić ich do białych klifów otaczających wąską dolinę i pozostawić tam na śmierć. Ciała wisiały przez lata, aż szczątki spadły pod urwisko. W opisywanym świecie stos kości, gwoździe i czerwone ślady na skale pozostają świadectwem masakry.

Wyprawy do Naggaroth i zuchwałość Króla Cienia

Z czasem Alith przeniósł działania na ziemie przeciwnika, prowadząc swoich wojowników przeciw nowo wznoszonym twierdzom Naggaroth. W północnej krainie Wojownicy Cienia atakowali statki Wiedźmiego Króla, urządzali zasadzki na jego żołnierzy i łupili konwoje. Nie ograniczali się więc do obrony Ulthuanu ani ścigania pozostałości dawnej rebelii.

Opowieści o ich nieustraszoności obejmują również wyprawę Alitha na dwór Malekitha. Według legendy przebrany Król Cienia zatańczył z samą Morathi, po czym wykradł z jej skarbca Kamień Północy. Ścigające go wiedźmy przechytrzył, doprowadzając do tego, że wypiły jego krew zmieszaną z trucizną. Następnie zbiegł na pustynię.

Magiczne wyposażenie Alitha Anara

Wyposażenie Króla Cienia łączy symbole jego władzy z przedmiotami pomagającymi działać w ukryciu i wymykać się przeciwnikom. Z Alithem wiążą się trzy szczególne artefakty:

  • Kamień Północy – klejnot podarowany niegdyś Morathi przez Aenariona, a później skradziony przez Alitha. Pozwala posiadaczowi całkowicie osłonić się cieniem.
  • Korona Cienia – srebrna obręcz ozdobiona jednym diamentem, stanowiąca oznakę prawowitej władzy nad Nagarythe. Gdy Alith wypowiada nazwę królestwa i swój tytuł, korona na moment zatrzymuje czas, umożliwiając uniknięcie uderzenia.
  • Księżycowy Łuk – dar bogini Lileath, wykonany z jasnego metalu lśniącego w świetle księżyca. Nawet cichy odgłos tej broni budzi strach wśród zdradzieckich Mrocznych Elfów.

Alith Anar w opowieści o Burzy Chaosu

W wydarzeniach przedstawianych jako Burza Chaosu Alith występuje jako sprzymierzeniec Elthariona Ślepego. Gdy armie Chaosu uderzyły na Stary Świat, Mroczne Elfy rozpoczęły inwazję na Ulthuan. Najazd udało się zatrzymać po tym, jak Eltharion ciężko zranił Malekitha.

Mistrz Miecza z Hoeth nie zamierzał poprzestać na zwalczaniu pozostałych sił Naggaroth na Ulthuanie. Zaplanował wyprawę odwetową, której celem miało być ostateczne zabicie Wiedźmiego Króla. Za jedynego elfa zdolnego wesprzeć go w tym przedsięwzięciu uznał legendarnego Alitha Anara.

Dzięki pomocy Króla Cienia Eltharion, Wojownicy Cienia i Mistrzowie Miecza z Hoeth dotarli do Naggaroth. Zamierzali siać zniszczenie i strach na terytorium wroga, a działania doprowadziły do zagrożenia samego Naggarondu. Ranny Malekith musiał ponownie stanąć do walki, tym razem w obronie własnej stolicy.

Podczas starcia Eltharion omal nie zginął z ręki Shadowblade’a, khainickiego zabójcy. Bitwa dobiegła końca wraz z nadejściem posiłków Asurów prowadzonych przez Belannaera Mądrego, mistrza Elthariona. Belannaer próbował nakłonić ucznia do zakończenia krucjaty, powołując się na rozkaz dworu i potrzebę zgromadzenia wszystkich elfów na Ulthuanie.

Eltharion natychmiast odrzucił wezwanie, lecz Alith potraktował je poważnie. Dla Króla Cienia nieposłuszeństwo wobec Króla Feniksa wyznaczało granicę, której przekroczenie mogło uczynić go zdrajcą podobnym do ściganych przez niego wrogów. Ten epizod pokazuje istotne ograniczenie jego bezwzględności: nawet pragnienie zemsty na Malekithcie nie usuwało pytania o wierność prawowitej władzy.

Autor

Weź na sesję darmowy PDF

Zapisz się na Niedzielny Rzut, a w mailu powitalnym dostaniesz lokację „Przewoźnik jeszcze żyje”: przeprawę promową z mapą, siedmioma postaciami i tabelami losowymi. Pasuje do każdego RPG fantasy.

Zapis potwierdzisz e-mailem, a PDF przyjdzie zaraz potem. Możesz wypisać się w każdej chwili. Polityka prywatności.

Opublikuj komentarz

Rzut Krytyczny

Wykorzystujemy ciasteczka do spersonalizowania treści i reklam, aby oferować funkcje społecznościowe i analizować ruch w naszej witrynie.

Informacje o tym, jak korzystasz z naszej witryny, udostępniamy partnerom społecznościowym, reklamowym i analitycznym. Partnerzy mogą połączyć te informacje z innymi danymi otrzymanymi od Ciebie lub uzyskanymi podczas korzystania z ich usług.

Informacja o tym, w jaki sposób Google przetwarza dane, znajdują się tutaj.