Agravain de Beau Poszukujący – droga do Świętego Graala

Agravain de Beau Poszukujący – droga do Świętego Graala

Agravain de Beau Poszukujący to w świecie Warhammera bretoński rycerz Graala, którego sławę ugruntowały wyprawa do Athel Loren i zwycięstwo nad Leśnymi Elfami. Zanim osiągnął ten status, stracił szansę na odziedziczenie rodzinnego baronostwa, pokonał smoka i podążył za wizjami tajemniczej kobiety. Jego poszukiwania zakończyły się w kaplicy Challotte, gdzie odnalazł Święty Graal oraz cel, któremu poświęcił dalsze życie.

Utracone dziedzictwo Beaumarchais

Agravain dorastał w zamku Beaumarchais na ziemiach Quenelles. Kiedy jego ojciec, miejscowy baron, wyruszył przeciw skavenom, syn pozostał w domu jako opiekun matki i siostry Isabelle. Baron poległ podczas kampanii, a pogrążona w żałobie żona zmarła kilka dni później.

Rodzinne pochodzenie nie wystarczało Agravainowi do przejęcia władzy. W Bretonii godność barona przysługiwała wyłącznie rycerzowi Królestwa, a on jeszcze nim nie był. Drogę do dziedzictwa mogło otworzyć wykonanie zadania wyznaczonego przez Isabelle.

Siostra kochała jednak Jaquesa, dawnego pasterza wyniesionego do stanu rycerskiego za bohaterskie dokonania. To on stał się konkurentem Agravaina do baronostwa. Isabelle poleciła obu wojownikom zabić smoka Drogo la Mala, lecz nagroda miała przypaść tylko jednemu. Żaden z rywali nie przyjął wyzwania bez obaw.

Smok, którego pokonali wspólnie

Obaj błędni rycerze rozpoczęli wyprawę tego samego dnia. Agravain dotarł do Dinan, osady świeżo zniszczonej przez Drogo, i wśród ruin znalazł ślad prowadzący do jego kryjówki. Przy wejściu spotkał Jaquesa. Zamiast potraktować go jak przeciwnika, powitał przyszłego towarzysza walki.

Gdy smok pojawił się we mgle, obaj ruszyli konno z lancami. Agravain ugodził go w gardło, a Jaques trafił w serce. Drogo zginął, lecz zwycięzcy nie potrafili rozstrzygnąć, komu należała się zasługa: każdy honorowo przyznawał ją drugiemu.

Po powrocie, przy miejskiej bramie, ich relacja nie pozwoliła Isabelle wskazać jednego triumfatora. Rycerze zaproponowali pojedynek. Wstrząśnięta dziewczyna wykorzystała jednak swoją pozycję na dworze i ogłosiła zwycięzcą Jaquesa. Jej ukochany poślubił ją i objął baronostwo Beaumarchais. Agravain podporządkował się decyzji, choć odczuwał żal.

Poszukiwania Graala i zagadkowy kielich

Agravain i Jaques złożyli śluby w miejscowej Kaplicy Graala. Agravain niedługo pozostawał rycerzem Królestwa: wkrótce zdecydował się szukać Graala. Mieszkańcy przyjęli ten zamiar z entuzjazmem i nadali mu przydomek Poszukujący. Następnej nocy ujrzał we śnie piękną kobietę z kielichem, wpadającą do jeziora.

Wizja skłoniła go do wyjazdu na Turniej Quenelles. Po raz pierwszy zobaczył wtedy wspaniałość miasta, a także poznał błazna Jaspara de Mal oraz barda Bondela, późniejszego kronikarza jego przygód. Najbardziej przyciągnęła go jednak turniejowa nagroda: ozdobny puchar przypominający naczynie ze snu.

Agravain podejrzewał, że znalazł Święty Graal, lecz nagrodą był kielich Panny Graala Chanterell, nazywanej również Chanterelle. Wówczas rycerz nie znał jeszcze jego prawdziwego pochodzenia.

Dar Melisandy i kradzież podczas turnieju

Do Quenelles przybyły Leśne Elfy z Loren, domagając się dopuszczenia do zawodów. Kasztelan Guillaume de Grenouille przystał na żądanie, nie chcąc narazić swego honoru. Turniej przybrał jednak śmiertelną formę: zaplanowano sześć pojedynków, w których stawką było życie. Na prośbę księcia Agravain również stanął do walki.

Tradycja nakazywała najpiękniejszej damie życzyć zawodnikom powodzenia i obdarować ich fragmentami swojego stroju. Rolę tę pełniła lady Melisanda. Kiedy dotarła do Agravaina już częściowo rozebrana, rycerz odmówił przyjęcia kolejnego skrawka, oszczędzając jej dalszego zawstydzenia. Poruszona Melisanda odcięła warkocz i wręczyła mu go jako znak szczerego poparcia.

Elfy okazały się groźnymi przeciwnikami: przed występem Agravaina zabiły dwóch Bretończyków. On sam wygrał swój pojedynek bez większych trudności. Podczas jego walki elfy zaatakowały jednak namiot nagród, obezwładniły straż i zabrały kielich. Pozostali uczestnicy odkryli kradzież zbyt późno.

Dlaczego Agravain ruszył do Athel Loren

Wieczorem rycerze zebrali się na naradę, ale Agravain wybrał samotne czuwanie w Kaplicy Graala. Noc nie przyniosła oczekiwanej wizji. Dopiero nad ranem, kiedy odpoczywał nad Grismarie i zamierzał zaczerpnąć wody, zobaczył we mgle łódź z piękną kobietą. Obraz szybko zniknął.

Po długim namyśle wrócił do kaplicy, gdzie zgromadził się już tłum. Książę Quenelles ogłosił wyprawę do Athel Loren, aby odnaleźć zaginioną kaplicę Challotte i odebrać ją elfom. Władca oraz jego córka Eleanora, będąca Panną Graala, zaprosili Agravaina. Rycerz uprzejmie odmówił, zamierzając skoncentrować się na własnych poszukiwaniach.

Zmienił zdanie po rozmowie z Bondelem. Odnalazł pijanego barda w rynsztoku i poprosił o balladę o „Damie z Challotte”. Pieśń przedstawiała los Chanterelle, której orszak wpadł w zasadzkę Leśnych Elfów. Ocalał tylko jeden towarzysz; to on zapisał historię. Kobieta zniknęła, a według ballady elfy zabrały ją do kaplicy Challotte.

Agravain uznał, że właśnie tam ukryto skradziony puchar. Zebrał kilku rycerzy, do których nie dotarła wiadomość o książęcej wyprawie, i ruszył jej śladem.

Posiłki i wizja śmierci Chanterell

W głębi Loren Bretończycy ponosili ciężkie straty w starciach z elfami. Ich przetrwanie zależało od leczniczej magii Eleanory. Przybycie Agravaina z posiłkami pozwoliło kontynuować marsz. Dowodzący wyprawą baron Aloys de Montjoie, potężny rycerz Graala, podporządkował się przybyszowi, uznając, że prowadzi go wola Pani i własne przeznaczenie.

Podczas nocnego postoju Agravain otrzymał kolejne widzenie. Znajoma kobieta stała na łodzi, wrzuciła do jeziora kielich oraz biżuterię, a następnie wypiła zawartość niewielkiej fiolki. Położyła się i umarła. Elfy odnalazły ciało, okryły je liśćmi, przeniosły do Kaplicy Graala i pochowały. Potem zamknęły wejście, skazując świątynię na zapomnienie.

Wizja nie uspokoiła rycerza. Rozważał, czy kobieta rzeczywiście zmarła, czy jedynie zapadła w letarg i nadal można ją ocalić. Towarzysze, nieświadomi tych wątpliwości, maszerowali dalej.

Bitwa o Drzewo Tarcz

Wyprawa dotarła do jeziora z wyspą, na której stała kaplica Challotte. Drogę zastąpiły jej elfy dowodzone przez Athelwyna. Ich przywódca wyjaśnił, że przed wejściem rośnie święte dla jego ludu Drzewo Tarcz. Próbując skłonić Bretończyków do odwrotu, rzucił ku nim skradziony kielich. Puchar wpadł do wody i zatonął.

Agravain dostrzegł na drzewie tarcze należące niegdyś do błędnych rycerzy. Były zarazem trofeami i ostrzeżeniem. Próbował opanować gniew, ale pozostali Bretończycy nie zamierzali się powstrzymywać. Rozpoczęła się bitwa.

Aloys i pięciu innych rycerzy Graala walczyli w centrum starcia. Agravain wykorzystał ich zaangażowanie, by wraz z Eleanorą oraz kilkoma rycerzami Próby dotrzeć pod Drzewo Tarcz. Rozbił jego obrońców, a w pojedynku pokonał Gyfertha, wybitnego elfiego wojownika. Umiejętności przeciwnika nie wystarczyły wobec furii Bretończyka.

Długa, krwawa walka skończyła się po zabiciu Athelwyna przez Aloysa. Pozbawione dowódcy elfy uciekły. Kiedy Agravain zdjął hełm, zobaczył srebrną strzałę, która przebiła go na wylot. Przeżył dzięki magii ukrytej w warkoczu Melisandy.

Warkocz chronił posiadacza przed pierwszym ciosem przeciwnika. Dar z turnieju miał więc znaczenie wykraczające poza dworski gest: podczas walki o kaplicę ocalił Agravainowi życie.

Rycerz Graala i obrońca kaplicy Challotte

Bretończycy ścięli Drzewo Tarcz, odsłaniając wejście do świątyni. Agravain i Eleanora weszli do dawnych sal poświęconych Pani. Ukazała się im zjawa kobiety znanej z wizji, przed którą oboje uklękli. Wręczyła rycerzowi kunsztownie wykonany kielich – prawdziwy Święty Graal.

Po wypiciu jego zawartości Agravain poczuł niezwykłą siłę. Przekroczył kondycję zwykłego śmiertelnika i został rycerzem Graala. Już wcześniej dowiódł wyjątkowego talentu bojowego, pokonując smoka oraz elfich wojowników i dowódców; teraz jego poszukiwania znalazły spełnienie.

Dopiero wówczas zauważył uderzające podobieństwo Eleanory do Chanterell. Panna Graala również odczytała je jako znak. Gdy kaplicę ponownie udostępniono pielgrzymom, zamieszkała w niej jako kapłanka. Agravain został jej oddanym obrońcą i już nigdy jej nie opuścił.

Bondel upamiętnił dokonania przyjaciela w „Pieśni Challotte”. Za zgodą i zachętą Agravaina podróżował po Bretonii, rozpowszechniając opowieść o jego czynach. Ballada zdobyła tak wielką popularność, że śpiewano ją w tawernach całego kraju.

Autor

Weź na sesję darmowy PDF

Zapisz się na Niedzielny Rzut, a w mailu powitalnym dostaniesz lokację „Przewoźnik jeszcze żyje”: przeprawę promową z mapą, siedmioma postaciami i tabelami losowymi. Pasuje do każdego RPG fantasy.

Zapis potwierdzisz e-mailem, a PDF przyjdzie zaraz potem. Możesz wypisać się w każdej chwili. Polityka prywatności.

Opublikuj komentarz

Rzut Krytyczny

Wykorzystujemy ciasteczka do spersonalizowania treści i reklam, aby oferować funkcje społecznościowe i analizować ruch w naszej witrynie.

Informacje o tym, jak korzystasz z naszej witryny, udostępniamy partnerom społecznościowym, reklamowym i analitycznym. Partnerzy mogą połączyć te informacje z innymi danymi otrzymanymi od Ciebie lub uzyskanymi podczas korzystania z ich usług.

Informacja o tym, w jaki sposób Google przetwarza dane, znajdują się tutaj.