Klasy postaci D&D – porównanie i wybór klasy dla początkujących

Najłatwiejszą klasą postaci D&D dla początkującego jest zwykle wojownik, szczególnie jeśli gracz wybierze prostą podklasę i skupi się na walce bronią. Nie jest to jednak najlepszy wybór dla każdego. Osoba zainteresowana magią może lepiej bawić się jako czarodziej, a gracz lubiący rozmowy, pomysłowe rozwiązania i wspieranie drużyny — jako bard.

Dobra klasa powinna pasować przede wszystkim do tego, co chcesz robić podczas sesji. Stopień skomplikowania ma znaczenie, lecz nawet łatwa mechanicznie postać szybko znudzi gracza, jeśli nie odpowiada jego ulubionemu stylowi gry.

Poniższe porównanie obejmuje 12 podstawowych klas znanych z piątej edycji Dungeons & Dragons. Szczegółowe zasady, dostępne podklasy i moment ich wyboru zależą od używanej wersji podręczników. Przed stworzeniem bohatera ustal z Mistrzem Gry, czy kampania korzysta z zasad z 2014 roku, zrewidowanych zasad z 2024 roku czy z ustalonego przez grupę połączenia materiałów.

Czym jest klasa postaci w D&D?

Klasa określa najważniejsze zdolności bohatera: sposób walki, dostęp do magii, typowe zastosowanie poza walką oraz rozwój wraz ze zdobywaniem poziomów. Wpływa między innymi na punkty wytrzymałości, biegłości, rzuty obronne i zdolności klasowe.

Klasa nie określa całej osobowości postaci. Barbarzyńca nie musi być nierozważny, bard nie musi śpiewać, a łotrzyk nie musi być złodziejem. Charakter bohatera tworzą również jego pochodzenie, historia, wartości, relacje oraz decyzje podejmowane podczas gry.

Na późniejszym etapie rozwoju postać wybiera podklasę, która precyzuje jej specjalizację. Dwie postacie tej samej klasy mogą dzięki temu działać zupełnie inaczej. Wojownik może specjalizować się w prostych, skutecznych atakach albo korzystać z rozbudowanych manewrów, natomiast łotrzyk może być skrytobójcą, śledczym lub magicznym oszustem — zależnie od materiałów dopuszczonych w kampanii.

Porównanie klas Dungeons & Dragons w skrócie

• Barbarzyńca — wytrzymały wojownik walczący w zwarciu; łatwy do rozpoczęcia, ale wymagający rozsądnego pozycjonowania.
• Bard — wszechstronny czarujący specjalista od wsparcia, umiejętności i kontaktów społecznych; średnio trudny.
• Czarodziej — elastyczny użytkownik magii o bardzo szerokim wyborze zaklęć; trudniejszy ze względu na przygotowywanie czarów i niewielką wytrzymałość.
• Druid — mag natury korzystający z zaklęć i przemian; jedna z bardziej wymagających klas na początek.
• Kapłan — wytrzymały użytkownik boskiej magii, który może leczyć, wspierać i zadawać obrażenia; średnio trudny.
• Łotrzyk — mobilny specjalista od umiejętności i precyzyjnych ataków; dość przystępny, jeśli gracz rozumie warunki ataku z zaskoczenia lub ukradkowego ataku.
• Mnich — szybki wojownik wykorzystujący mobilność i ograniczone zasoby klasowe; średnio trudny.
• Paladyn — opancerzony wojownik korzystający z boskiej mocy, leczenia i wzmocnień; średnio trudny.
• Łowca — wojownik, tropiciel i użytkownik magii związanej z naturą; przystępny, ale mający kilka systemów do kontrolowania.
• Warlock — użytkownik magii czerpiący moc z paktu; prosty w podstawowej turze, lecz wymagający przy budowaniu postaci.
• Wojownik — specjalista od broni, pancerza i regularnych ataków; najczęściej najłatwiejszy wybór na pierwszą sesję.
• Zaklinacz — użytkownik wrodzonej magii, który modyfikuje czary; średnio trudny lub trudny ze względu na ograniczony dobór zaklęć i zarządzanie zasobami.

W dodatkowych podręcznikach można spotkać także artificera, czyli magicznego wynalazcę posługującego się zaklęciami i zaczarowanymi przedmiotami. Nie należy on do 12 podstawowych klas i nie musi być dostępny w każdej kampanii, dlatego jego wybór trzeba uzgodnić z Mistrzem Gry.

Jaka klasa w D&D dla początkujących?

Jeżeli zależy Ci na prostym rozpoczęciu gry, rozważ przede wszystkim wojownika, barbarzyńcę lub łotrzyka. Każda z tych klas pozwala stosunkowo szybko zrozumieć swoją podstawową rolę, choć żadna nie jest całkowicie pozbawiona decyzji taktycznych.

Wojownik — najłatwiejsza klasa postaci D&D

Wojownik jest najbezpieczniejszą rekomendacją dla osoby, która chce poznać zasady walki bez jednoczesnego studiowania długiej listy zaklęć. Zwykle ma dobrą wytrzymałość, może używać szerokiego wyboru broni i pancerzy, a jego podstawowy plan jest czytelny: wybrać ważny cel, zająć korzystną pozycję i skutecznie atakować.

Wojownik nie musi być jednak nudny. Może walczyć mieczem i tarczą, bronią dwuręczną, łukiem albo innym wyposażeniem dopuszczonym przez zasady. O poziomie trudności w dużym stopniu decyduje podklasa. Niektóre wzmacniają podstawowe ataki, inne dodają manewry, zaklęcia lub dodatkowe zasoby.

Wojownika wybierz, jeśli:

• chcesz szybko opanować swoją turę;
• interesuje Cię walka bronią;
• nie chcesz na początku zarządzać dużą liczbą zaklęć;
• wolisz uczyć się zasad stopniowo podczas gry.

Nie wybieraj go wyłącznie dlatego, że ktoś określił go jako „klasę dla nowych”. Jeśli najważniejsze są dla Ciebie magia, leczenie lub rozwiązywanie problemów zaklęciami, lepszą pierwszą postacią może być inna klasa.

Barbarzyńca — prosty plan i duża wytrzymałość

Barbarzyńca dobrze sprawdza się u gracza, który chce walczyć na pierwszej linii i nie martwić się każdym otrzymanym ciosem. Jego charakterystyczną zdolnością jest szał, który wzmacnia go w walce, ale działa według konkretnych warunków i ma ograniczoną liczbę użyć.

Podstawy barbarzyńcy są łatwe, lecz skuteczna gra wymaga oceny ryzyka. Postać musi zdecydować, kiedy wejść w szał, którego przeciwnika zaatakować i czy skorzystać z możliwości zwiększającej skuteczność kosztem większej podatności na ataki. Barbarzyńca jest więc prosty w obsłudze, ale daje przestrzeń do nauki taktyki.

Łotrzyk — dobry dla gracza lubiącego umiejętności

Łotrzyk łączy stosunkowo prostą mechanikę walki z dużą użytecznością poza nią. Może specjalizować się w skradaniu, spostrzegawczości, śledztwie, manipulacji, otwieraniu zamków lub innych zadaniach zależnych od wybranych biegłości.

Najważniejszym elementem jego walki jest dodatkowe, precyzyjne uderzenie nazywane zależnie od polskiego przekładu atakiem ukradkowym albo atakiem z zaskoczenia. Nazwa bywa myląca: możliwość użycia tej zdolności nie zawsze wymaga ukrycia. Trzeba spełnić warunki zapisane w używanej wersji zasad, na przykład uzyskać przewagę albo wykorzystać obecność sojusznika przy celu.

Łotrzyk jest dobrym wyborem, jeśli chcesz mieć czytelny plan w walce, a jednocześnie aktywnie uczestniczyć w eksploracji i scenach wymagających testów umiejętności.

Klasy magiczne odpowiednie na pierwszą kampanię

Początkujący nie musi rezygnować z magii. Powinien jednak liczyć się z koniecznością poznania działania zaklęć, ich zasięgu, czasu trwania, komponentów oraz zasad koncentracji.

Na pierwszą magiczną postać można rozważyć:

• warlocka, jeśli chcesz mieć niewielką liczbę czarów i skuteczny, często używany atak magiczny;
• kapłana, jeśli interesuje Cię pancerz, wsparcie drużyny i możliwość zmieniania przygotowanych zaklęć;
• barda, jeśli chcesz łączyć magię z umiejętnościami i interakcjami społecznymi;
• paladyna, jeśli wolisz wojownika korzystającego z ograniczonej puli magii niż pełnoprawnego czarującego.

Warlock ma prostą typową turę, lecz może być trudny podczas tworzenia i rozwijania postaci. Wybór patrona, inwokacji, paktu i zaklęć tworzy wiele kombinacji. W tej klasie szczególnie pomaga gotowa, uzgodniona z Mistrzem Gry propozycja rozwoju.

Wszystkie podstawowe klasy postaci D&D

Barbarzyńca

Barbarzyńca jest wytrzymałym wojownikiem nastawionym przede wszystkim na walkę w zwarciu. Szał pomaga mu przetrwać obrażenia określonych typów i zwiększa jego potencjał bojowy. Duża pula punktów wytrzymałości nie oznacza jednak nieśmiertelności — lekkomyślne oddalenie się od drużyny może zakończyć walkę przedwcześnie.

Najlepszy dla: graczy lubiących bezpośrednią walkę, dynamiczne decyzje i bohaterów opierających się na sile fizycznej.

Główne ograniczenia: słabsza walka na dystans, zależność od szału oraz mniejsza liczba oczywistych narzędzi poza walką, jeśli postać nie zostanie pod tym kątem przemyślana.

Bard

Bard jest wszechstronnym czarującym, który wspiera towarzyszy inspiracją, zaklęciami i licznymi biegłościami. Może pełnić funkcję negocjatora, badacza, uzdrowiciela pomocniczego lub kontrolera pola walki.

Bard nie musi być muzykiem ani uwodzicielem. Jego sztuka może przyjmować formę opowieści, recytacji, tańca lub innego rodzaju występu zgodnego z koncepcją postaci i zasadami kampanii.

Najlepszy dla: graczy chcących uczestniczyć w wielu rodzajach scen i wspierać innych zamiast skupiać się wyłącznie na obrażeniach.

Główne ograniczenia: duża liczba możliwych działań, konieczność rozsądnego wyboru zaklęć i ryzyko przeciążenia rolą głównego rozmówcy drużyny.

Czarodziej

Czarodziej dysponuje wyjątkowo szerokimi możliwościami magicznymi. Odpowiednie zaklęcie może pomóc w walce, podróży, śledztwie, infiltracji lub obronie drużyny. Klasa nagradza przygotowanie i przewidywanie problemów.

Czarodziej nie jest najłatwiejszą klasą na początek, ponieważ gracz musi znać wiele czarów, planować ich przygotowanie i chronić postać o relatywnie małej wytrzymałości. Jednocześnie będzie dobrym pierwszym wyborem dla osoby, która lubi analizować zasady i czytać opisy zdolności.

Najlepszy dla: graczy ceniących elastyczność, planowanie i rozwiązywanie problemów magią.

Główne ograniczenia: podatność na obrażenia, rozbudowana lista zaklęć oraz zależność od właściwego przygotowania.

Druid

Druid łączy magię natury ze zdolnością przyjmowania zwierzęcych form. Może kontrolować teren, wspierać drużynę, leczyć i rozwiązywać problemy eksploracyjne. Dokładne znaczenie przemiany zależy od wersji zasad oraz wybranej podklasy.

To jedna z najbardziej wymagających klas dla nowych graczy. Trzeba rozumieć zaklęcia, koncentrację, działanie przemian i dodatkowe możliwości wynikające ze specjalizacji. Druid jest dobrym wyborem na początek tylko wtedy, gdy jego motyw naprawdę Cię interesuje i masz czas poznać jego zdolności.

Najlepszy dla: osób lubiących naturę, zmiennokształtność, wszechstronną magię i kontrolę pola walki.

Główne ograniczenia: wiele opcji, złożone zarządzanie zasobami i konieczność przygotowania informacji potrzebnych do przemian.

Kapłan

Kapłan korzysta z boskiej magii, ale nie jest wyłącznie uzdrowicielem. Może walczyć w pancerzu, wzmacniać sojuszników, osłabiać przeciwników, kontrolować pole walki i zadawać obrażenia. Jego dokładna rola zależy w dużej mierze od wybranej domeny lub odpowiednika specjalizacji w używanych zasadach.

Drużyna nie musi mieć postaci poświęcającej każdą turę na leczenie. W D&D zapobieganie obrażeniom, szybkie pokonanie zagrożenia i pomoc powalonemu sojusznikowi bywają skuteczniejsze niż ciągłe uzupełnianie punktów wytrzymałości.

Najlepszy dla: graczy chcących łączyć magię, wsparcie i stosunkowo dobrą odporność.

Główne ograniczenia: duży wybór zaklęć oraz oczekiwania pozostałych graczy, którzy mogą błędnie traktować kapłana wyłącznie jako uzdrowiciela.

Łotrzyk

Łotrzyk polega na mobilności, umiejętnościach i jednym precyzyjnym ataku zamiast serii ciężkich uderzeń. Dobrze radzi sobie w eksploracji, infiltracji i zadaniach wymagających specjalistycznych kompetencji.

Najlepszy dla: graczy lubiących skradanie, sprytne działania, mobilność i regularne testy umiejętności.

Główne ograniczenia: konieczność pilnowania warunków dodatkowych obrażeń oraz mniejsza odporność niż u typowych wojowników pierwszej linii.

Mnich

Mnich walczy dzięki szybkości, wyszkoleniu i kontroli własnej energii. Może błyskawicznie przemieszczać się po polu bitwy, wykonywać serię ataków i korzystać ze specjalnych technik. Jego skuteczność zależy od właściwego wydawania ograniczonych zasobów oraz dobrego wyboru pozycji.

Najlepszy dla: osób chcących grać mobilnym wojownikiem bez ciężkiego pancerza.

Główne ograniczenia: kilka ważnych współczynników, ograniczona pula zasobów i mniejsza tolerancja błędów niż u wojownika lub barbarzyńcy. Szczegółowa siła i sposób działania mnicha wyraźnie różnią się między wersjami zasad.

Paladyn

Paladyn łączy ciężki pancerz, walkę bronią, leczenie i boskie zdolności. Może chronić sojuszników oraz zużywać zasoby magiczne, by wzmacniać swoje uderzenia lub rzucać zaklęcia.

Przysięga paladyna stanowi ważny element fabularny, ale nie oznacza, że każda taka postać musi być sztywna, bezkompromisowa lub niezdolna do współpracy. Interpretację obowiązków i konsekwencji najlepiej ustalić z Mistrzem Gry przed rozpoczęciem kampanii.

Najlepszy dla: graczy chcących walczyć na pierwszej linii, chronić drużynę i dysponować ograniczoną magią.

Główne ograniczenia: wiele konkurujących zastosowań tych samych zasobów, odpowiedzialność za pozycjonowanie oraz elementy fabularne związane z przysięgą.

Łowca

Łowca łączy walkę, eksplorację i magię natury. Może specjalizować się w walce dystansowej albo w zwarciu, tropieniu przeciwników i radzeniu sobie w dziczy. Nie trzeba ograniczać go do stereotypu samotnego łucznika.

Najlepszy dla: osób szukających połączenia wojownika, zwiadowcy i użytkownika przydatnych zaklęć.

Główne ograniczenia: konieczność pogodzenia zdolności bojowych z magią oraz wyraźne różnice między rozwiązaniami stosowanymi w poszczególnych wersjach podręczników.

Warlock

Warlock uzyskuje moc dzięki relacji z potężnym patronem. Dysponuje ograniczoną liczbą miejsc na czary, ale odzyskuje je inaczej niż wielu pozostałych czarujących. Inwokacje i inne wybory klasowe pozwalają mocno dostosować jego możliwości.

Relacja z patronem nie musi polegać na ciągłym wydawaniu poleceń przez Mistrza Gry. Może być paktem, długiem, przypadkowym kontaktem albo źródłem konfliktu. Jej znaczenie należy uzgodnić przed grą, aby nie odbierała graczowi kontroli nad postacią.

Najlepszy dla: osób chcących korzystać z magii, mieć niezawodne podstawowe działanie i rozwijać wyrazisty motyw fabularny.

Główne ograniczenia: niewielka liczba miejsc na czary i duże znaczenie wyborów dokonanych podczas tworzenia postaci.

Wojownik

Wojownik jest najbardziej uniwersalnym specjalistą od walki bronią. Może być obrońcą w ciężkim pancerzu, łucznikiem, mobilnym szermierzem lub użytkownikiem potężnej broni dwuręcznej. Otrzymuje rozwój pozwalający regularnie wykonywać skuteczne działania bez zależności od zaklęć.

Najlepszy dla: początkujących oraz graczy chcących świadomie rozwijać konkretny styl walki.

Główne ograniczenia: prostsze specjalizacje mogą oferować mniej narzędzi poza walką, dlatego warto zadbać o użyteczne umiejętności, pochodzenie i wyraźne cele fabularne.

Zaklinacz

Zaklinacz dysponuje wrodzoną magią i może modyfikować sposób działania zaklęć. Zna zwykle mniej czarów niż czarodziej, dlatego każdy wybór ma większe znaczenie. Odpowiednio dobrany zestaw daje mu wyrazistą specjalizację, ale przypadkowe połączenie czarów może pozostawić luki w możliwościach postaci.

Najlepszy dla: osób chcących grać charyzmatycznym użytkownikiem magii o spójnym motywie i kilku dobrze opanowanych sztuczkach.

Główne ograniczenia: ograniczony dobór zaklęć, mała wytrzymałość oraz konieczność zarządzania zasobem służącym do modyfikowania magii.

Jak wybrać klasę D&D krok po kroku?

1. Wybierz ulubiony typ scen. Zastanów się, czy najbardziej interesują Cię walka, rozmowy, eksploracja, śledztwo, magia czy wspieranie drużyny.
2. Określ preferowany poziom złożoności. Jeśli nie chcesz czytać opisów wielu czarów, zacznij od wojownika, barbarzyńcy lub łotrzyka.
3. Zdecyduj, jak chcesz działać w walce. Możesz walczyć w zwarciu, atakować z dystansu, kontrolować przeciwników, chronić sojuszników albo elastycznie zmieniać rolę.
4. Sprawdź skład drużyny, ale nie podporządkowuj mu całego wyboru. Dobrze jest ograniczyć poważne luki, lecz większość grup może funkcjonować bez tradycyjnego „tanka” lub stałego uzdrowiciela.
5. Zapytaj o wersję zasad i dozwolone podręczniki. Nie każda podklasa, rasa, gatunek, pochodzenie czy opcja dodatkowa musi być dostępna.
6. Stwórz prosty plan typowej tury. Przed sesją powinieneś wiedzieć, jakie masz podstawowe działanie, opcję dystansową i sposób obrony lub odwrotu.
7. Dopiero potem dobierz szczegóły fabularne. Mechanika i historia powinny się wspierać, ale nie trzeba powielać stereotypów przypisanych do klasy.

Najlepsza klasa według stylu gry

• Chcę walczyć mieczem i mieć prostą turę: wojownik.
• Chcę przyjmować dużo obrażeń i szarżować na przeciwników: barbarzyńca.
• Chcę się skradać i być ekspertem od umiejętności: łotrzyk.
• Chcę walczyć i korzystać z ograniczonej magii: paladyn lub łowca.
• Chcę chronić oraz wzmacniać drużynę: kapłan, bard lub paladyn.
• Chcę mieć największy wybór magicznych narzędzi: czarodziej.
• Chcę zmieniać się w zwierzęta i kontrolować naturę: druid.
• Chcę modyfikować kilka dobrze dobranych czarów: zaklinacz.
• Chcę prostej podstawowej akcji magicznej i wyrazistego paktu: warlock.
• Chcę być szybkim wojownikiem bez ciężkiego pancerza: mnich.
• Chcę prowadzić rozmowy i być wszechstronnym specjalistą: bard.

Czy drużyna potrzebuje uzdrowiciela, obrońcy i łotrzyka?

Drużyna D&D nie musi odwzorowywać sztywnego podziału ról znanego z gier komputerowych. Brak kapłana nie oznacza automatycznej porażki, a brak łotrzyka nie uniemożliwia otwierania drzwi, wykrywania zagrożeń czy prowadzenia śledztwa. Te zadania mogą wykonywać różne postacie dzięki biegłościom, zaklęciom, wyposażeniu i pomysłowym decyzjom.

Przed kampanią dobrze jest jednak sprawdzić, czy grupa ma:

• sposób radzenia sobie z przeciwnikami na dystansie;
• przynajmniej jedną postać odporną na walkę na pierwszej linii lub narzędzia pozwalające jej unikać;
• możliwość pomocy nieprzytomnemu sojusznikowi;
• kompetencje przydatne podczas eksploracji i rozmów;
• plan działania, gdy podstawowa taktyka przestanie działać.

Znacznie ważniejsza od idealnego zestawu klas jest współpraca graczy i wzajemne uzupełnianie zdolności.

Najczęstsze błędy przy wyborze klasy

Wybór wyłącznie według poziomu obrażeń

Wysokie obrażenia nie gwarantują satysfakcji z gry. Kampania może zawierać wiele rozmów, podróży i zagadek, podczas których ważniejsze będą umiejętności, zaklęcia użytkowe oraz relacje postaci.

Tworzenie zbyt skomplikowanej postaci na pierwszą sesję

Łączenie wielu źródeł, wariantów i klas może stworzyć postać trudną do prowadzenia. Na początku lepiej mieć kilka zdolności, których działanie dobrze rozumiesz, niż rozbudowany zestaw opcji spowalniający każdą turę.

Wybór klasy niepasującej do kampanii

Specjalista od morskiej żeglugi może mieć niewiele okazji do wykorzystania swoich atutów w kampanii rozgrywanej wyłącznie pod ziemią. Mistrz Gry powinien przedstawić ogólny charakter przygody, aby gracze mogli stworzyć bohaterów mających powód do uczestnictwa i przydatne kompetencje.

Zakładanie, że nazwa klasy narzuca osobowość

Mechanika nie wymaga kopiowania najbardziej znanego stereotypu. Możesz stworzyć wykształconego barbarzyńcę, nieśmiałego barda, pobożnego wojownika albo łotrzyka pracującego jako legalny śledczy. Ważne, aby koncepcja była spójna z zasadami świata i ustaleniami grupy.

Ignorowanie koncentracji i ekonomii działań

Użytkownicy magii powinni sprawdzić, które czary wymagają koncentracji, ponieważ zwykle nie można podtrzymywać kilku takich efektów jednocześnie. Każdy gracz powinien też rozróżniać działanie, ruch, reakcję i ewentualne działanie dodatkowe zgodnie z używanymi zasadami. Nie każda postać ma sensowny sposób wykorzystania wszystkich tych elementów w każdej turze.

Jak przygotować pierwszą postać do gry?

1. Zapisz w jednym miejscu podstawowy atak, premię do trafienia, obrażenia i zasięg.
2. Oznacz najczęściej używane zdolności oraz informację, czy wymagają działania, reakcji lub innego rodzaju aktywacji.
3. Jeśli korzystasz z magii, wybierz kilka podstawowych czarów i przeczytaj ich pełne opisy przed sesją.
4. Zapisz, które zasoby odnawiają się po odpoczynku i jakiego rodzaju odpoczynku wymagają.
5. Przygotuj działanie awaryjne na wypadek, gdy nie możesz zastosować swojej głównej taktyki.
6. Ustal z Mistrzem Gry, jak będziecie rozstrzygać niejasne zasady i gdzie znajdziesz obowiązujące opisy zdolności.
7. Nadaj postaci cel, powód współpracy z drużyną oraz jedną relację łączącą ją ze światem kampanii.

Czy warto łączyć kilka klas?

Wieloklasowość pozwala rozwijać poziomy w więcej niż jednej klasie, ale nie jest dobrym domyślnym wyborem dla początkującego. Wprowadza dodatkowe wymagania dotyczące współczynników, komplikuje rozwój i może opóźnić dostęp do ważnych zdolności głównej klasy.

Połączenie klas ma sens, gdy:

• zasady kampanii na to pozwalają;
• wiesz, jaką konkretną zdolność chcesz uzyskać;
• rozumiesz koszt rezygnacji z kolejnego poziomu głównej klasy;
• pomysł pasuje do historii postaci, jeśli grupa przykłada wagę do fabularnego uzasadnienia rozwoju.

Jeśli chcesz jedynie urozmaicić bohatera, często wystarczą podklasa, pochodzenie, odpowiednie biegłości lub atut. Pozwalają zachować prostszy rozwój bez dokładania drugiego zestawu mechanik.

Którą klasę wybrać na pierwszą sesję?

Wojownik jest najłatwiejszą ogólną rekomendacją, barbarzyńca sprawdzi się u miłośnika bezpośredniej walki, a łotrzyk u gracza zainteresowanego skradaniem i umiejętnościami. Jeśli zależy Ci na magii, rozważ warlocka z przygotowanym planem rozwoju, kapłana albo barda.

Nie szukaj jednak klasy obiektywnie najlepszej. W Dungeons & Dragons najlepsza jest ta, której podstawowe działania chcesz wykonywać przez wiele sesji. Przed podjęciem decyzji odpowiedz sobie na trzy pytania: co chcę robić w walce, jak chcę pomagać poza walką i ile zasad chcę poznać na początku? Odpowiedzi zazwyczaj zawężą wybór do dwóch lub trzech klas, które można następnie dopasować do kampanii wspólnie z Mistrzem Gry.